Soms voelt het leven als wandelen tegen de storm in…
Met tegenwind, lekkende schoenen en een regencape die hysterisch om je lijf klappert.
Mijn afgelopen jaren? Een persoonlijke survivaltocht in de plensregen.
Vol gezondheidsbuien, emotionele windvlagen en onverwachte bliksemschichten.
Spartelend door verlies. Opnieuw beginnen in nat gras.
En maar doorstampen. Met sokken die al uren soppen.
Maar hey… ik wandel nog steeds. Soms zelfs fluitend.
Dank je wel!
Net toen ik dacht: nu gaan we doorpakken, kwam er weer zo’n hobbel op mijn pad.
Een oogoperatie die alles zou oplossen. Maar voorlopig vooral wazigheid en koppijn bracht. En eh… met het tempo van een slak op slippers.
Niet bepaald het heldere zicht waar ik op hoopte.
Dus: dank je wel dat je bij me bent gebleven in deze lange, kronkelige struggle.
Er is zonlicht aan het einde van de tunnel. Dat is me beloofd. En ik heb vertrouwen.
Dansjuh!
Wat mij overeind houdt?
Niet de oogdruppels. Niet de medische diepte in (geloof me, don’t go there!).
Niet het op-en-af-gefriommel met een overbruggings-leesbrilletje.
Maar wél: Creativiteit. Humor. Fantasie. Spelen. (Vals) zingen en dansen.
Juist dat wat we vaak als ‘bijzaak’ zien, blijkt de rode draad voor survival.
Een half uurtje schetsen. Spelen in m’n art journal.
Een kleurrijke pagina fantaseren in mixed media.
Een stukje schrijven vol humor en betekenis.
Zo’n half uurtje doet wonderen.
Weer ademhalen. Lachen om mijn eigen rare ideetjes.
M’n bijna lege accu weer een beetje opladen. Voelen: Ik ben er nog. Ik creëer nog. Ik leef nog.
“Creativiteit en fantasie zijn de enige manieren om weg te lopen van de sores, zonder je huis te verlaten.”
Zo. Die zit!
De kracht van creativiteit helpt ècht verder.
Èn inspiratie! Voor mij de veerkracht van een volk dat weet hoe je blijft zingen in de storm.
De Maori. Een iwi (volk) dat ondanks onderdrukking, verlies en tegenslag blijft lachen, (haka) dansen, betekenisvol tatoeëren, trots vertellen, liefdevol herinneren.
Zij maken van leven iets magisch. Met zonnig vertrouwen en eigen innerlijke kracht (mana).
En daarom werk ik door aan iets waar mijn hart sneller van gaat kloppen:
De Kia Ora Artventure
Een symbolische, creatieve art journal ontdekkingsreis door Nieuw-Zeeland.
Met humor, diepgang, creativiteit, mixed media, verrassende extra’s en een flinke portie zonnestralen.
Geen perfecte reis. Wel een échte.
Ik maak ‘m met protesterend zicht. In een rommelige werkkamer waar zelfs mijn theemok nog geen vaste plek heeft gevonden. Of knus op m’n bed, tussen de powernaps en emoties door.
Een reis die helend is. Een houvast. Een lichtpunt. Een manier om met een knipoog te blijven léven.
En ik denk zelfs: een reis die jou net zo goed kan doen als mij.
“Fantasie is geen ontsnapping aan de realiteit.
Het is een manier om ermee om te gaan.”Dat dus
Doe jij mee met de pilot?
Er komt straks een speciale pilot-editie aan van de Kia Ora Artventure.
Voor een zacht prijsje. Voor jou, als trouwe CobiCreation-volger. Voor iedereen die weet: creativiteit is een medicijn. Voor hoofd, hart, lijf én humeur.
In de pilot kun je alvast starten, nog vóór alles volledig af is.
Jij gaat creatief mee op reis, ik bouw ondertussen verder aan de latere stops.
Wat kun je nú al doen?
Pak je art journal, een canvas of schetspapier.
Teken jouw gezicht, geïnspireerd op de Māori moko (gezichts-tattoos die het levensverhaal symboliseren).
Hoe zou jouw kracht eruitzien op je gezicht?
Geen regels. Geen perfectie.
Gewoon: fantaseren. Spelen. Creëren. Lachen om je gekkigheid. Want dát is hoe we heel blijven. Have fun!!
Dankjewel dat je meeleest. Meereist. Meedenkt.
Deel gerust jouw creatie met me of laat een reactie achter. Samen creëren is altijd leuker dan alleen.
En wil je straks mee met de pilot?
Laat het me weten of hou je sunshinemail in de gaten!
Liefs, Cobi
CobiCreation: Create your own sunshine. Zelfs als het stormt!
P.S. Donderdag 4 september ‘25 is er op verzoek nog een oceandrum dagworkshop ingeroosterd.
Er zijn nog 2 plekjes beschikbaar. Zin? Laat het weten!